

Farsça “âb” (su) ve “dest” (el) kelimelerin birleşmesiyle oluşan abdest “el suyu” mânasına gelir. Arapça’da “güzellik ve temizlik” mânasına gelen “vudû’” (وضوء) kelimesiyle ifade edilir.
Başta namaz olmak üzere bazı ibadet ve amellerin yerine getirilmesinden önce yapılan dinî temizliktir.
Namazın farz kılındığı Mi‘rac gecesi, Cebrâil (as) Peygamber Efendimize (sas) namazla beraber abdesti öğretmiştir. Abdest ayeti ise Medine’de nâzil olmuştur.
“Ey iman edenler! Namaz kılmaya kalktığınız zaman yüzlerinizi, dirseklerinize kadar ellerinizi yıkayın; başlarınızı meshedip, topuklara kadar ayaklarınızı da (yıkayın). Eğer cünüp oldunuz ise, boy abdesti alın.” (Mâide, 5/6)
Abdestin gerekli olduğu haller;
Namaz kılmak, Kâbe’yi tavaf etmek, tilâvet secdesi yapmak ve Kur’an’a dokunmak için abdestli olmak şarttır.